نقد و بررسی فیلم پروانه

کدومو رده سنی ۱۸+ سال را برای این فیلم توصیه می‌کند، زیرا: اثر نبود خط داستانی منسجم باعث سردرگمی مخاطب می‌شود، خشونات روانی آن بالا است و پیام مثبتی ندارد و شخصیت‌ها دچار ترس، تعلل و پنهان‌کاری‌اند. در لایه‌های زیرین فیلم می‌توان پیام حقیقت‌گویی را دریافت کرد؛ در واقع باید همیشه حقیقت را گفت حتی اگر به ضرر انسان است. نورپردازی این فیلم سایه‌محور است، یعنی نورها اغلب ضعیف و جهت‌دارند و سایه‌ها بر چهره و فضا می‌افتند. این نورپردازی موجب القا ابهام، گناه پنهان و ترس درونی شخصیت‌ها می‌شود و در نتیجه فضای فیلم بیشتر وهم‌آلود است. همچنین فیلم عملاً در چند فضای محدود می‌گذرد، لوکیشن‌ها محدود، تکرارشونده و فاقد فضای باز هستند. این مسئاه باعث می‌شود جهان فیلم مانند یک اتاق بازجویی بزرگ عمل کند؛ مدام مخاطب دچار یأس و تنش شود، زمان فیلم دیر بگذرد و اضطراب بر تماشاگر چیره شود. مدل فیلم‌برداری ناآرام و دوربین‌ پر تنش و متحرک است که باعث اضطراب و ناآرامی در بیننده می‌شود.

شخصیت‌ها: پدرام: همسر پروانه و مظنون اصلی قتل؛ کسی روایت از ذهن او بیان می‌شود. پروانه: زنی که گفته می‌شود به قتل رسیده. آرمان: دوست و همکار پدرام و از مظنونین پرونده‌ی قتل. داستان از جایی آغاز می‌شود که پروانه به قتل رسیده و همسرش، پدرام مظنون اصلی این حادثه است. او در حال بازجویی و شرح وقایع، مخاطب را با خود همراه می‌کند؛ از انگیزه های قتل پروانه، ماجرای شراکت پروژه بهشت و روابط بین پروانه، کریمی و آرمان می‌گوید که باعث تغییر سرنوشت پروانه شده است.

کارگردان: محمد برزویی‌‌پور تهیه کننده: بهمن کامیار بازیگران: مهدی پاکدل، هومن برق‌نورد، آناهیتا درگاهی کشور سازنده: ایران