نقد و بررسی فیلم صد سال به این سال‌ها

یکی از نکات مهم در تماشای این فیلم، توجه به لایه استعاری شخصیت اصلی است. نام زن داستان «ایران» انتخاب شده و به نظر می‌رسد زندگی او نمادی از سرگذشت کشور ایران در یک دوره تاریخی باشد. فیلم، ایران را پیش از انقلاب زنی زیبا، خوش‌پوش و خوشحال نشان می‌دهد که در کنار همسر و فرزندش زندگی آرام و خوشبختی دارد؛ اما پس از انقلاب و مرگ رفیع، ظاهر و روحیه او تغییر می‌کند و به‌تدریج با رنج‌ها و فقدان‌های بیشتری روبه‌رو می‌شود. والدین باید توجه داشته باشند که فیلم صرفاً روایت زندگی یک خانواده نیست؛ بلکه با استفاده از نام ایران و تغییرات ظاهری و روحی شخصیت اصلی، نوعی برداشت سیاسی و تاریخی از انقلاب و سال‌های پس از آن ارائه می‌کند. در این روایت، دوران پیش از انقلاب با شادی، زیبایی و آرامش و دوران پس از انقلاب با فقدان، اندوه، جنگ و محدودیت همراه شده است. همچنین فیلم به‌گونه‌ای پیش می‌رود که به نظر می‌رسد امین، که شخصیتی انقلابی داشته، در شکل‌گیری اتفاقاتی که به مرگ رفیع منجر می‌شود نقش داشته است. این نوع روایت و جهت‌گیری تاریخی می‌تواند زمینه گفت‌وگو با نوجوانان درباره تفاوت میان روایت سینمایی و واقعیت تاریخی، نقش دیدگاه فیلم‌ساز در بازنمایی رویدادها و ضرورت بررسی منابع و روایت‌های مختلف را فراهم کند. بهتر است والدین به فرزندان کمک کنند میان داستان و برداشت سیاسی سازندگان اثر تمایز قائل شوند.

ایران در سال‌های پیش از انقلاب، در کنار همسرش رفیع و پسرشان آرش زندگی آرام و شادی دارد. اما با وقوع انقلاب و کشته‌شدن رفیع، زندگی او دگرگون می‌شود.