نقد و بررسی فیلم زنده شور

"زنده‌‌شور" ساخته کارگردانی است که فیلم‌های "بی‌بدن" و "علفزار" را در کارنانه‌ی خود دارد. این فیلم داستان ۵ اعدامیست. داستان خانواده‌هایی که قرار است شاهد مرگ عزیزشان باشند. داستان خانواده‌هایی که عزیز از دست داده‌اند و بخشیدن برایشان کار آسانی نیست. داستان دادستانی که بار سنگین اجرای حکم بر گردن اوست.                از همان ابتدای فیلم حجم زیادی از غم، اضطراب و بار روانی منفی به مخاطب منتقل می‌شود. شاهد صحنه‌هایی از کتک‌کاری شدید، صحنه اعدام، ضجه و التماس و اشک و آه و مواردی از این قبیل هستیم. در مقابل در طول داستان مفاهیمی چون همدلی، شجاعت، گذشت، فداکاری نیز در جریان است.                                                شخصیت‌های داستان هریک در جایگاه مهم، تعیین‌کننده و سختی هستند که  مخاطب و همچنین نوجوان بالای ۱۶ سال می‌تواند خود را به جای تک تک آن‌ها گذاشته و تصمیماتش را مرور کند. ما می‌توانیم سربازی باشیم که باید دست‌گیره را بکشد. دادستانی باشیم که باید حکم اعدام را اجرا کند و وای اگر کسی بی‌گناه اعدام شود. همانی باشیم که غسل توبه می‌کند و قدم به قدم به چوب اعدام نزدیک می‌‌شود و شاهد بی‌قراری‌های خانواده‌اش است. ما می‌توانیم آن کسی باشیم که داغ دیده و حق دارد شاهد اعدام قاتل عزیزش باشد یا با تصمیم سخت بخشیدن روبه‌رو شود، یا آن کسی باشیم که که نشسته‌ایم به انتظار آخرین دقایق پاره‌ای از تنمان. بهتر است نوجوان با یکدیگر و همینطور با والدینشان درباره‌ مواردی که ذکر شد گفتگو داشته باشند.