فیلم «خواب» به کارگردانی مانی مقدم که در چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر به نمایش در آمد، یک کمدی اجتماعی راجع به داستان زندگی مردی عادی و منفعل، با زاویهای فانتزی و نمادین است. موضوع اثر و مفاهیم آن به دلیل پیچیدگی، برای کودکان مناسب نیست و تماشای آن توسط نوجوان باید همراه با توضیح و گفتوگو باشد؛ به همین ترتیب کدومو تماشای این اثر را به مخاطبان +۱۷ سال توصیه میکند.
ژانر :
اجتماعي
کمدی
ملودرام
سال
۱۴۰۴
۱۲۰ دقیقه
جزئیات کامل اثر
4
مناسب خانواده
7
نامناسب خانواده
دیدگاه والدین
13
بر اساس 6 رای
دیدگاه فرزندان
هیچ دیدگاهی ثبت نشده است.
شاخص های اثر
شما هم بررسی کنید
آخرین مطالب
مطالب ویژه
جزئیات
خشونت
فیلم خواب را نمیتوان ترسناک یا خشن دانست، اما از نظر روانی سنگین و تأملبرانگیز است؛ برای کودکان و نوجوانهای حساس مناسب نیست. فشار ذهنی مداوم، سردرگمی، اضطراب، فرسودگی شخصیت اصلی، تکرار حس بنبست و بیمعنایی در تمام لحظات اثر وجود دارد که آرام، تدریجی و فرساینده است. در یک صحنه به طور گذرا و در خواب، شخصیت اصلی از چاقو برای آسیب زدن استفاده میکند و جسد یک انسان را میسوزاند.
جزئیات
ترس
ترسی که در فیلم خواب وجود دارد، ترس از بیهدفی، تکرار، پوچی و فضای خوابگونه ناآرام است. این ترس ناگهانی نیست اما اثر آن حتی بعد از فیلم هم در ذهن میماند.
جزئیات
ناهنجاری اجتماعی
برهنگی بالا تنه شخصیت اصلی در چند سکانس وجود دارد؛ همچنین در چند مورد بددهنی و فحاشی یافت میشود و استعمال دخانیات و مصرف مواد توهمزا رخ میدهد. ابهام در مرز روابط زن و مرد داستان وجود دارد؛ هر چند آهو تنها در خواب مجتبی حضور دارد، اما باید به روابط آنها که فاقد تعریف روشن اخلاقی است توجه کرد. در واقع این دو کاراکتر بر پایه حس، میل یا خیال پیش میروند، بدون تعهد، چارچوب یا پیامد جدی.
جزئیات
پیام مثبت
فیلم نشان میدهد که خواب جای زندگی را نمیگیرد.
انفعال هم یک انتخاب است و هزینه دارد شخصیت اصلی با تصمیم نگرفتن، زمان را از دست میدهد، خودش را فرسوده میکند و به بنبست میرسد. لذا میتوان فهمید که انسانِ جدا از معنا، تنها میماند. در جهان فیلم خواب، معنا کمرنگ است، تکیهگاه معنوی یا اخلاقی وجود ندارد، در واقع فرد ظاعرا مذهبی و معتقد است اما اعتقاداتش آنقدر ریشهدار نیست که او را از خلأ رها سازد و انسان این ماجرا، با ذهن خودش تنهاست. اگر معنا از زندگی بشر حذف شود، حتی آرامش هم شکننده میشود.
جزئیات
الگو پذیری
شخصیت اصلی فیلم انسان منفعل، بیتصمیم، بدون تلاش جدی برای تغییر موقعیت واقعی زندگی است و فیلم بهجای نقد صریح این وضعیت، گاهی آن را طنزآلود و قابل همدلی نشان میدهد.
او مشکلات را به تعویق میاندازد و بیشتر تحمل میکند تا اقدام کند؛ در نتیجه
الگوی رفتاری مناسب برای تقلید نیست.
فیلم بهخوبی نشان میدهد کهفرار از واقعیت و پناه بردن به خیال منجر به فرسایش روانی، بیمعنایی و توقف رشد شخصی میشود. از آنجایی که در این فیلم قهرمانسازی رخ نمیدهد، شخصیت اصلی الگویی مناسب برای تماشگر است، چرا که میتواند با تماشای فیلم، از کنشهای شخصیت اصلی دوری کند و به جای او تصمیمات بهتری اتخاذ نماید.
آنچه لازم است والدین بدانند
فیلم خواب، با تمرکز بر تجربههای درونی و خوابهای شخصیت اصلی، تلاش میکند جنبههای انسانی، اجتماعی و روانی زندگی امروز را با طنز و نمادپردازی به تصویر بکشد.
مجتبی، مردی میانسال است که با خوابهای پیوسته و عجیب روبهرو میشود. حالت روانشناختی او احتمالاً بین واقعیت و خیال نوسان دارد؛ این خوابها میتوانند بازتابی از نگرانیها، آرزوها و تضادهای درونیاش باشند. در واقع شخصیت مجتبی رؤیای آرزوهای ناکامش را میدید؛ همسر خوشچهره و خوشخلق، فرزندی که از داشتنش محروم است، توجه، حس تکیهگاه بودن و عرضه داشتن؛ کمبودهای او به شکل ناخوداگاه در خواب به سراغش آمدند. خوابها میتوانند مترادف باشند با ترسها، آرزوهای فروخورده، یا سرکوبهای اجتماعی.
این خوابها مسیر رشد یا بحران هویت شخصیت را نشان میدهند و حتی میتوانند به یک نقد اجتماعی هم مبدل شوند.
در این فرم روایت، شخصیت اصلی غالباً از فردی منفعلتر به فردی آگاهتر یا تغییر یافتهتر تبدیل میشود. خواب در این فیلم بیش از آنکه صرفاً عنصر فانتزی دانشته شود، به عنوان نمادی از ذهن درگیر با واقعیات اجتماعی عمل میکند. این ساختار روایی به کارگردان اجازه داده تا تضاد بین زندگی روزمره و جهان درونی را به تصویر بکشد.
در فیلم نمایش صادقانه بحران انسان معاصر بهخوبی نشان داده شده؛ فرسودگی کارمندی، بیمعنایی روزمرگی، احساس گمشدگی در زندگی شهری و پوچی. البته این بحرانها صرفاً طرح شدهاند و راهحلی برای آنها تجویز نمیشود.
با توجه به مفاهیم پیچیده فیلم خواب، تماشای ان به کودکان و نوجوانان کمتر از ۱۷ سال توصیه نمیشود، چرا که در این اثر وجه افتراق میان رؤیا و زندگی نیاز به تفکر پختهای دارد.
فیلم الگوی مثبت رفتاری ندارد، انفعال و بیتصمیمی را زیاد نشان میدهد، امید اجتماعی و معنوی کمی دارد و برای نوجوانی که هنوز هویتاش در حال شکلگیری است و به دنبال معنا و قهرمان میگردد این فضا میتواند سردرگمکننده باشد. با صراحت میتوان گفت خواب و فرار از واقعیت درمان مشکل نیست و باید مسئولیتپذیری جایگزین خیالپردازی شود. این برداشت کمک میکند پیام فیلم وارونه برداشت نشود.
داستان اثر
شخصیتها:
مجتبی: مردی میانسال و منفعل که با خوابهای پیوسته و عجیب روبهرو میشود.
پروانه: همسر مجتبی، زنی مستقل اما پر از شکوه و ناراحتی از زندگیاش.
آهو: زنی که در خوابهای مجتبی ظاهر میشود و جای خالی حسرتهایش را پر میکند.
فیلم «خواب» راجع به مجتبی، یک کارمند ساده اداره بایگانی است که درگیر خوابهای دنبالهدار و عجیب و غریب میشود. در این خوابها، اتفاقات غیرمنتظره و نمادینی رخ میدهد که بهتدریج زندگی روزمره و روزهای واقعی او، تحت تأثیر قرار میگیرد. این خوابها باعث چالشها و پرسشهای تازه درباره هویت، روابط و مسیر زندگیاش میشود و در نهایت منجر به یافتن راهی تازه برای خودش میگردد.
به شدت مزخرف و کسلکننده... از یه جایی به بعد گیج می شیکه چه خبره اینجا؟
به علاوه شخصیت های اصلی با اون همه تضاد و مشکل چرا باید چهره مذهبی داشته باشن و روی مذهبی بودنشون تاکید بشه؟
به نظر من نویسنده و کارگردان هم در نهایت سردرگم میشن و یادشون نمیمونه اصلا چرا فیلم رو ساختن و نتیجه گیری در نهایت از دست میره و فیلمی که میتونست فیلم خوبی باشه به فیلم متوسط رو به پایین تبدیل میشه . البته از روانشناسانه بودن فیلم خوشم اومد میگم میتونست بهتر تموم بشه
نظرات کاربران
بزرگسال
توسط : زهره جعفری
۲۹ بهمن ۱۴۰۴
به شدت مزخرف و کسلکننده... از یه جایی به بعد گیج می شیکه چه خبره اینجا؟ به علاوه شخصیت های اصلی با اون همه تضاد و مشکل چرا باید چهره مذهبی داشته باشن و روی مذهبی بودنشون تاکید بشه؟
بزرگسال
توسط : فراز داروی
۲۰ بهمن ۱۴۰۴
اصلا نمی فهمم دلیل این که این فیلم را به نام کمدی زدند باید میزدن مزخرف
بزرگسال
توسط : فراز داروی
۲۰ بهمن ۱۴۰۴
اصلا نمی فهمم دلیل این که این فیلم را به نام کمدی زدند باید میزدن مزخرف
بزرگسال
توسط : دانیال دیانی
۲۰ بهمن ۱۴۰۴
مزخرف ترین فیلمی که تا الان دیدم
بزرگسال
توسط : Mostafa مصطفی
۱۸ بهمن ۱۴۰۴
مزخرف ترین فیلی ک تو عمرم دیدم ادم وسطاش خوابش میبرد از بس کسل کننده و بیمحتوا بود
بزرگسال
توسط : میثم هریم
۱۸ بهمن ۱۴۰۴
به نظر من نویسنده و کارگردان هم در نهایت سردرگم میشن و یادشون نمیمونه اصلا چرا فیلم رو ساختن و نتیجه گیری در نهایت از دست میره و فیلمی که میتونست فیلم خوبی باشه به فیلم متوسط رو به پایین تبدیل میشه . البته از روانشناسانه بودن فیلم خوشم اومد میگم میتونست بهتر تموم بشه
هیچ نظری وجود ندارد
افزودن دیدگاه در مورد خواب