نقد و بررسی فیلم حاشیه

از آنجا که ژانر این اثر پلیسی و جنایی است، باید منتظر صحنه‌های خشن باشیم. چاقوکشی و ضرب و شتم از جمله صحنه‌های خشونت فیزیکی است. همچنین اتفاقات نامناسبی برای کودکان قربانی رخ داده است که ازسوی شخصیت‌ها روایت می‌شود و از نظر روانی درگیرکننده است.

اتفاقات خشن رخ داده در اثر، موجب ایجاد دلهره می‌شود. برخی تعقیب و گریزها و احتمال وقوع اتفاقات ناگوار و همچنین برخی رخدادهای لحظه‌ای برای مخاطب دلهره‌آور خواهد بود. درکل فضای فیلم تاریک و مضطرب است و مخاطب هرلحظه انتظار یک خطر مرگبار را دارد.

مصرف سیگار و الکل، فحاشی و قلدری‌های برخی از جوانان محل از جمله رفتارهای ناهنجار است که هرچند گذرا و کوتاه است اما در تاریکی فضای اثر مؤثر است.

باوجود فضای تاریک ناشی از جرم و رفتارهای پرخطر، حمید حامل پیام امیدواری است. محله‌ای که حمید و خانواده‌اش زندگی می‌کنند، گویی مکانی فراموش شده است:«اینجا زیر پونز شهره...» اما با احیای مسجد محل و درگیر کردن نوجوانان در فعالیت‌های مثبت، کورسوی نشان امید و زنده بودن اخلاق است. ارزش همدلی نیز از دیگر پیام‌های مثبت این اثر است. اهالی بزن بهادر محل، در کنار حمید و به صورت سازمان‌یافته برای یافتن باند کودک‌ربایی متحد می‌شوند و پیگیری‌هایشان نتیجه‌بخش است. هرچند گاهی کارهایشان مخل پیگیری‌های پلیس است.

حمید از نظر مسئولیت‌پذیری و کنترل هیجان تصویر نسبتا مناسبی از یک روحانی را نمایش می‌دهد. روحانی این داستان زندگی سختی دارد اما قصد ندارد از لباس روحانیتش استفاده کند. او شبیه روحانیون اتوکشیده برخی از فیلم‌ها نیست و به عنوان یک پدر پیگیر و یک هم محلی همدل، کمک می‌کند تا پرده از یک جنایت برداشته شود.

رفتارهای اهالی محل مانند جوان چاقوکش می‌تواند تأثیر منفی داشته باشد. اما از آنجا که قبح عمل مشخص است و شخصیت با عواقب عملش مواجه می‌شود، تأثیرگذاری کمی خواهد داشت.