آنچه لازم است والدین بدانند
سازندگان با استفاده از روایت غیرخطی و فلشبکهای متعدد، داستان را به سبکی جدید روایت میکند. مضمون اصلی فیلم، گناه و عواقب خشونت است. نولان اسب تروا را نه به عنوان یک شاهکار هوش نظامی، بلکه به عنوان یک سلاح کشتار جمعی و نمادی از فریب و جنایت جنگی میبیند که وجدان ادیسیوس را تا ابد آزار میدهد.
به رفتار ادیسیوس بیشتر از قدرت جنگندگیاش باید توجه کرد. او قهرمانی نیست که همیشه تصمیم درست بگیرد؛ بلکه گاهی غرور، کنجکاوی و اعتمادبهنفس بیش از حدش باعث بدبختی خودش و همراهانش میشود. برای نمونه در ماجرای نزاع با پولیفموس، پوزئیدون فقط یک خدای خشمگین نیست، او را میتوان نماد پیامدهای اعمال ادیسیوس دانست که گریبانش را گرفته است.
از منظر روانشناسی اودیسیوس یک بازمانده تروماتیزه است. او به عنوان مغز متفکر اسب تروا با گناه بازمانده و گناه عامل دست و پنجه نرم میکند. ادیسیوس در طول مسیر از عذاب وجدان ناشی از قتل و غارت تروا رنج میبرد و شاید بتوان گفت خودش عامل نرسیدن به خانهاش است. در واقع او توان مواجه شدن با خودش و اعمالی که انجام داده را ندارد. او برخلاف عام مردم، خود را قهرمان نمیداند و مدام لحظات نابودی تروا، مقابل چشمانش است. به همین خاطر، برای مدیریت اضطراب ناشی از گناه و ترس، از مکانیزمهای دفاعی متعددی استفاده میکند. خدایان را به عنوان عامل سرنوشت خود میبیند تا مسئولیت انتخابهایش را از خود سلب کند. اما خدایان به درون ذهن او کشیده میشوند؛ آتنا تجسم وجدان اوست که باعث بیداریاس میشود. او در دوگانگی میان قهرمان تروا و مردی که میخواهد به خانه برگردد گرفتار است. این تضاد عمیق، منجر به بحران هویت میشود و ادیسیوس نمیداند کدام خودِ واقعی است. مواجهه با سیرنها و سیکلوپس را میتوان استعارهای از رویارویی با سایه خودش دانست؛ در واقع ادیسیوس در برابر سیرنها گوشهایش را نگرفت تا با خودش مواجه شود و بخشهای تاریک و انکارشده شخصیتش که باید پذیرفته شوند را به یاد آورد. در یک نگاه، سفر ادیسیوس سفری برای مواجهه با خود و پذیرش گناه پس از ترومای جنگ بود. اودیسیوس نه با هیولاها، بلکه با درون خود میجنگد و بازگشت به خانه، استعارهای از بازگشت به خودِ اصیل و آشتی با گذشته است.
نکته بعدی آنکه ادیسیوس با اسب تروا در حقیقت قانون زئوس را زیر پا گذاشت و بزرگترین موفقیت او، در حقیقت بزرگترین شکست و گناه او است و تمام مشکلات درونی و بیرونیاش به دلیل همین اختراع اعجابآور است. ناخودآگاه ادیسیوس میداند که با شکستن قانون زئوس چیزی را زیر پا گذاشته که تأثیرش روی خانه خودش هم ایجاد میشود. در اثر میبینیم که چگونه به مدت ده سال خواستگاران هوسران قصر ادیسیوس را اشغال میکنند. او در دیالوگی تأثیرگذار میگوید: «من با آتش زدن دیوارهای تروا، دیوارهای جهان را آتش زدم.» ادیسیوس در تروا قانون زئوس را شکست و خواستگاران پنهلوپه در ایتاکا قانون زئوس را در برابر خانواده ادیسیوس سالها پایمال کردند.
در ماجرای پولیفموس، ادیسیوس میتوانست بیسروصدا فرار کند؛ اما غرورش باعث شد نام خودش را فاش کند. سؤالی که نولان و سازندگان در زیرمتن ماجرا مطرح میکنند این است که آیا گاهی میل انسان به اثبات برتری خودش، بیشتر از دشمنانش به او آسیب میزند؟
ادیسه نقدی بر جامعه سنتی یونان باستان و قوانین مردسالارانه است؛ پنهلوپه با وجود نبوغ و مدیریت، در نهایت مجبور است مردی کنار خود داشته باشد تا خواستگارهای هوسران دست از سرش بردارند.
پیشنهاد میشود قبل یا بعد از بعد از تماشای ادیسه، فیلم Troy را هم تماشا کنید. آن فیلم راجع به جنگ ترواست و ادیسه درباره سفر بازگشت پس از آن جنگ است.

















نظرات کاربران
هیچ نظری وجود ندارد
هیچ نظری وجود ندارد
افزودن دیدگاه در مورد ادیسه