نقد و بررسی بازی Super Puff

«Super Puff» یک بازی بسیار جذاب و با تجربه‌ای ارزشمند و مفید برای مخاطب کودک و خردسال بوده که در تقویت توانایی‌هایی چون سرعت عمل، دقت و هوشیاری و البته پایبندی به زمان‌بندی درست بسیار مفید واقع می‌شود؛ قطعاً تجربه‌ی بازی توسط فرزند در کنار والدین ارزش آموزشی بیشتری خواهد داشت.

بازی به دلیل داشتن سبک تفننی و امتیازی، یک تجربه‌ی بسیار اعتیادآور برای مخاطب رقم می‌زند که توصیه می‌شود والدین یک محدودیت زمانی جهت تجربه‌ی بازی برای فرزند تعیین کنند.

هرچند عناصر پرداخت درون برنامه‌ای در بازی پررنگ نیست اما توصیه می‌شود والدین به فرزند خود تلاش برای کسب امتیاز بالاتر با تکیه بر توانایی‌های ذهنی خود را توصیه کنند و تا حد ممکن او را از روی آوردن به پرداخت درون برنامه‌ای بازدارند. 

روند بازی:
«Super Puff» یک بازی موبایلی جذاب در سبک تفننی و امتیازی است که به مرور از مخاطب خود، سرعت عمل، دقت و البته هوشیاری بالایی طلب می‌کند. بازیکن باید برای طی یک حالت بی‌نهایت که دارای چندین مرحله‌ی پشت سر هم است تلاش کند تا دیرتر از همیشه شکست خورده و امتیازاتی بالاتر از قبل کسب کند.

روند تجربه‌ی بازی به این صورت است که شخصیت اصلی بازی روی یک کره در حال گردش است و بازیکن در زمان لازم با دور کردن او به صورت عمودی از کره و برخورد دادن او به منابع قرار گرفته در هوا، امتیاز لازم را جمع‌ آوری کند. در هر مرحله با جمع کردن موارد لازم، چالش به پایان رسیده و بدون معطلی، بازیکن به چالش بعدی هدایت می‌شود. البته دور کردن شخصیت از کره چندان آسان نیست و به مرور، شاهد حضور موانع مرگباری در کنار منابع خواهیم بود که برخورد شخصیت بازی به آن‌ها باعث شده تا از نوار سلامتی او کاسته و پس از تعداد دفعات مشخصی برخورد، بازیکن را مجبور به آغاز تلاش از ابتدای بازی کند. در اصل، بازی به شکل عمده روی عنصر «زمان‌بندی دقیق» طراحی شده و مخاطب با تکرار تجربه‌ی اثر می‌آموزد که چگونه و چه زمانی در مقابل برخورد با شخصیت‌های منفی باید جاخالی دهد و چه زمانی برای برداشتن منابع، خود را نشان دهد.

ماهیت امتیازی اثر با افزایش منابع قابل جمع‌آوری در کنار افزایش موانع مرگبار، افزایش سرعت گردش کره و البته کاهش استقامت نوار سلامتی شخصیت مشخص می‌شود و در موقعیت‌های دشوارتر بعدی، بازیکن باید از سرعت عمل بالاتر و دقت بیشتر برای پشت سر گذاشتن چالش‌ها بهره ببرد تا چالش‌های بیشتری را به اتمام برساند؛ در اصل، سبک بازی باعث شده تا مخاطب در یک دور بی‌نهایت از چالش‌ها قرار بگیرد و پس از تمام تعداد قلب‌ها، مجبور به آغاز بازی از ابتدا شود که جنبه‌ی اعتیادآوری به آن اضافه کرده است.

بازی همچنین از عناصر پرداخت درون برنامه‌ای برای خرید قلب و سایر کمک‌کننده‌ها بهره می‌برد که البته حضور چندان پررنگی ندارد و مخاطب با تکیه بر توانایی خود می‌تواند بدون پرداخت پول به تجربه‌ی بازی بپردازد.

فضاسازی بازی:
شخصیت‌های اثر به شکل فانتزی و با شباهت قابل توجهی به «پوکمون‌ها» طراحی شده‌اند که می‌تواند مخاطب کودک و خردسال را جذب خود کند. موسیقی متن و فضای بصری بازی نیز قابل قبول بوده و می‌تواند حس تجربه‌ی یک بازی کودکانه را به مخاطب خود القا کند.