ملاقات آنلاین برای بسیاری از بچه‌ها در طول قرنطینه یک نعمت واقعی بوده است، اما هنوز هم برای والدین مهم است که مطمئن شوند تعاملات آن‌ها در اینترنت امن و سالم است.

در حالی که ما در خانه‌هایمان پناه گرفته‌ایم، امکاناتی که بچه‌ها با استفاده از آن می‌توانند با ارسال پیامک، تماس تصویری و بازی، با دوستان و خانواده در ارتباط باشند، برای بسیاری از خانواده ها امکاناتی نجات‌بخش بوده است! فقط یک مشکل کوچک وجود دارد: آنها با چه کسی صحبت می‌کنند؟ و چطور باید مطمئن شوید که آن‌ها امن و سالم می‌مانند؟ با نظارتی معقول، گفتگوهای معنی‌دار و انجام برخی تنظیمات مهم برای حفظ حریم خصوصی، می توانید شانس این را که کودکان گفت‌وگویی سالم داشته باشند افزایش دهید و به آنها کمک کنید تا در برابر خطرات احتمالی از خود محافظت کنند.

در این مقاله ما لیستی تهیه کرده‌ایم که بیان می‌کند در هر پلتفرمی کودکان شما دقیقاً با چه کسانی می‌توانند گفت‌وگو داشته باشند. همچنین گفته‌ایم چه چیزهایی را می‌توانید از طریق بررسی عادی دستگاه‌های دیجیتال آنها تعیین بکنید و با انجام چه تنظیماتی می توانید حلقه افراد گفت و گوی آن‌ها را محدود کردن محدود کنید.

 

برنامه Quick Take

* از تنظیمات حریم خصوصی استفاده کنید. کودک شما باید حساب‌های آنلاین خود را خصوصی کند و همه محدودیت‌هایی که این برنامه در دسترس کاربران قرار داده تا مانع از هرگونه تماس افراد غریبه با آن‌ها شود، فعال کند. به آنها بگویید که به هیچ تماسی از طرف مخاطب ناشناس پاسخ ندهند حتی اگر دوستانه به نظر برسد.

* موارد نامناسب را تشخیص دهید. پیام‌نگاری جنسی، زورگویی مجازی و آزار و اذیت؛ همه این موارد ممکن است هنگام گفتگوی اینترنتی بچه‌ها پیش بیایند. فرزندتان را تشویق کنید که اگر چیزی باعث ناراحتیش شد به توانایی‌های خودش اعتماد کند و هر چیز نامناسبی را مسدود کرده و گزارش دهد. همچنین به جز چند استثنا هرگز گفت‌وگوی آنلاین را به خارج از آن پلتفرم نکشانند.

* از رفاه و آرامش خود مراقبت کنید. اگر گفت‌وگوی اینترنتی سرگرم کننده نباشد پس اصلا به چه دردی می‌خورد؟ درست است که بچه‌ها دوست دارند با دوستان ارتباط آنلاین برقرار کنند، اما مقدار خیلی زیاد از هر چیز خوبی هم می‌تواند عواقبی منفی‌ داشته باشد. به آنها کمک کنید خودآگاهی خود را افزایش دهند چرا که باعث می‌شود هرگاه این عواقب منفی پیش آمد دستگاه دیجیتال را خاموش کنند.

پیامک با تلفن همراه

بچه‌ها دارند با چه کسی صحبت می کنند. ارسال پیامک تقریباً فقط به افرادی محدود می‌شود که بچه‌ها در دنیای واقعی آن‌ها را می‌شناسند، اما هرکسی که شماره فرزند شما را دارد می تواند با آنها تماس برقرار کند، پیامک بزند و حتی تماس تصویری برقرار کند.

بررسی دستگاه دیجیتال فرزندتان چه چیزهایی را فاش می‌کند. این کار اطلاعات زیادی را فاش می‌کند (مگر اینکه بچه‌ها سابقه تماس‌های تلفنی خود را حذف کنند). تلفن‌های همراه هر تماس و پیامکی را ثبت می‌کنند و حتی ممکن است فرستنده پیامک را به طور خودکار به لیست مخاطبین کودک شما اضافه کند.

باید مراقب چه چیزهایی باشیم؟ ارسال پیامک گروهی توسط کودکانی که خودشان تلفن‌همراه اختصاصی خود را دارند بسیار مرسوم است. این کار باعث می‌شود تا افراد حاضر در زنجیره ارتباطات با آنها تماس بگیرند که ممکن است برخی از آن‌ها افراد غریبه باشند. مخاطبین می‌توانند پنهان شوند و می‌توان پیامک‌ها را حذف کرد، بنابراین بررسی تلفن‌همراه فرزندتان ممکن است همه کسانی را که با آنها صحبت می‌کند نشان ندهد. همچنین، مراقب ربات‌های ارسال هرزنامه و پیامک‌های تبلیغاتی این‌چنینی که به نظر می رسد از طرف افراد واقعی هستند باشید. بچه‌ها نباید به تماس‌ از طرف شماره‌های ناشناس پاسخ دهند.
تنظیمات مفید. آی فون‌ها به شما امکان می‌دهند مخاطبین بچه‌ها را مدیریت کنید. برای این کار  به بخش تنظیمات، زمان صفحه نمایش، محدودیت‌های ارتباطی بروید. هم گوشی‌های آی فون و هم تلفن‌های اندرویدی به شما امکان می‌دهند جلوی افزودن خودکار مخاطبین به لیست برنامه‌های نصبی را محدود کنید. این کار به بچه‌ها کمک می‌کند تا دایره افراد مرتبط با خود را کوچکتر نگه دارند.

رسانه های اجتماعی

بچه‌ها با چه کسی صحبت می کنند؟ کودکان و نوجوانان معمولاً فقط با دوستان و همچنین دوستان دوستانشان گفتگو می‌کنند و عکس رد و بدل می‌کنند اما تقریبا می‌توانند با هر کسی که دوست دارند در اینترنت گفتگو کنند. به عنوان مثال در اینستاگرام، اسنپ‌چت و تیک‌تاک، آنها می‌توانند برای هر کسی که آن‌ها را دنبال می‌کند، پیام خصوصی ارسال کنند، مگر اینکه بچه‌ها تنظیمات حریم خصوصی را برای جلوگیری از تماس با غریبه‌ها فعال کرده باشند. این برنامه‌ها همچنین با توصیه کردن افراد جدید برای دنبال کردن، گسترش شبکه ارتباطی کودکان را بسیار آسان می‌کنند. این برنامه‌ها به آن‌ها امکان می‌دهند همه مخاطبین رسانه های اجتماعی خود را همگام سازی کرده و کدهای QR را ارائه می‌دهند که به افراد امکان می دهد دیگران را با استفاده از دوربین به مخاطبان خود اضافه کنند.

بررسی دستگاه‌های دیجیتال چه اطلاعاتی را فاش می‌کند؟ شما باید بتوانید تمام مخاطبین فرزندان خود را در صفحه حساب کاربری‌شان ببینید. در اینستاگرام و تیک‌تاک، می توانید با ضربه زدن روی نام مخاطب و مشاهده تاریخچه، چت‌ها را بخوانید. همچنین می‌توانید فرزندان خود را در آن برنامه‌ها دنبال کنید تا آنچه را که به طور عمومی ارسال می کنند ببینید. اما برنامه اسنپ‌چت، گفتگوها و پست‌های عمومی (داستان) را پس از مشاهده‌شان به صورت خودکار حذف می‌کند.

باید مراقب چه چیزی باشیم؟ زورگویی اینترنتی، وقایع ناگوار اینترنتی و زمان سپری شده، همه از خطرات گفتگو در رسانه های اجتماعی است. تماس ناخواسته، مانند رفتارهای وحشیانه یا درخواست‌های نامناسب، خطری است که می‌تواند از طرف افراد غریبه یا بچه‌هایی باشد که آنها می‌شناسند.

تنظیمات مفید. اکثر برنامه‌ها تنظیمات حریم خصوصی‌ای را ارائه می‌دهند که به بچه ها امکان می‌دهد تا حساب خود را خصوصی نگه دارند، از تماس افراد غریبه جلوگیری کنند و نظرات را محدود کنند. برخی از برنامه ها از این هم پیش‌تر می‌روند: اینستاگرام مجموعه ای از تنظیمات را برای بچه‌ها فراهم می‌کند تا بتوانند حلقه دوستان خود را مدیریت کنند و تیک توک، تنظیمات کوچکی از نظارت والدین از جمله امکان غیرفعال کردن پیام های مستقیم را ارائه می دهد.

بازی‌ها

بچه‌ها با چه کسی صحبت می‌کنند؟ کودکان و نوجوانان معمولا با دوستانی که در زندگی واقعی آنها را می‌شناسند بازی می‌کنند، اما رقابت با افراد جدید بخش بزرگی از این سرگرمی ​​است. بنابراین بیشتر بازیکن‌ها دوستان فراوانی در اینترنت دارند که در بازی‌های آنلاین در برنامه‌های خاصی مانند استیم یا روبلکس با آن‌ها آشنا شده‌اند.

بررسی دستگاه دیجیتال چه اطلاعاتی را فاش می‌کند؟ بستگی دارد، در اکثر بازی‌ها، می توانید لیستی از ‌مخاطبین بچه‌های خود را ببینید و ممکن است بتوانید گفتگوهای بچه‌ها و سابقه پیام خصوصی‌شان را بخوانید. اما در برخی از بازی‌ها گفتگو به صورت صوتی انجام می شود، بنابراین فقط ممکن است در هنگام بازی کردن فرزندتان بتوانید بفهمید چه می‌گوید. این کار در صورتی ممکن است که کنسول یا رایانه آنها را در هال خانه قرار دهید نه اتاق خواب.

باید مراقب چه چیزی باشیم؟ گفتگوها در بازی‌های آنلاین خواه به صورت صوتی باشد یا ویدیویی و یا نوشتاری می‌تواند زننده(صحبت با زبان واقعاً بد)، بی‌رحمانه( شامل بیان سخنان نفرت‌آمیز و توهین و…) یا مهربانانه ( از آنجایی که بازیکن‌ها می‌توانند در بازی دوستانی پیدا کنند) باشد. گفتگوی بازی نیز می تواند کاملاً بی‌معنا باشد. توجه داشته باشید که همه بچه‌ها در برنامه‌ای که بچه ها در آن بازی می‌کنند گفتگو نمی‌کنند، برخی از بازیکن‌ها برای گفتگو با هم‌تیمی‌های خود ترجیح می دهند از برنامه گفتگوی Discord استفاده کنند، بنابراین لازم است بفهمید که آیا کودکان شما از آن استفاده می‌کنند یا نه. (آن‌ها همان قابلیت مشاهده‌ای را دارند که رسانه های اجتماعی دارند.)

تنظیمات مفید. بازی ها معمولاً تنظیمات حریم خصوصی‌ای را ارائه می دهند که به بازیکنان امکان می‌دهد لیستی کاملا مدیریت شده از مخاطبان ایجاد کنند. می توانید وارد تنظیمات بازی شوید و تنظیمات محافظتی‌ای که با آن راحت هستید فعال کنید. از محدود کردن تمام مخاطبین گرفته تا محدود کردن به فقط دوستان برای متعادل کردن گفتگوی آنلاین که در برخی برنامه‌ها وجود دارد.

گفتگو را ادامه دهید

اگر کمی در مورد ملاقات کودک خود با دوستانش در اینترنت زیادی سخت‌گیری نکرده‌اید زمان خوبی برای بررسی است. قوانین خود را در مورد اینکه کودکانتان در برنامه‌های مختلف می‌توانند با چه کسانی صحبت کنند، مرور کنید. آیا با گفتگوی متنی در برنامه Roblox مشکلی ندارید اما از پیام خصوصی در تیک‌تاک خوشتان نمی‌آید؟ می‌توانید از آن‌ها بپرسید که چه تفاوت‌هایی بین تعامل چهره‌به‌چهره و گفتگوی آنلاین مشاهده کرده‌اند. آیا با اینکه بالاخره می‌توانند دوباره دوستان خود را ببینند باز هم با گفتگوی تصویری آنلاین با هم مرتبط خواهند بود؟ در طول این تجربه چه چیزی در مورد خودشان آموخته اند؟

 

پی‌نوشت:
این مقاله را Caroline Knorr در Common sense media نوشته و «کدومو» آن را به فارسی ترجمه کرده‌است.